Ból w barku przy podnoszeniu ręki może utrudniać wykonywanie codziennych czynności, takich jak ubieranie się, sięganie po przedmioty czy prowadzenie samochodu. Dolegliwość ta nie zawsze jest skutkiem urazu. Często wynika z przeciążenia lub schorzeń dotyczących stawu barkowego i okolicznych tkanek. W niniejszym artykule wskazujemy najczęstsze przyczyny bólu barku przy podnoszeniu ręki oraz zaznaczamy, kiedy warto zgłosić się do lekarza.
Ból barku – przyczyny
Wiele osób zastanawia się, z czego mogą wynikać bóle ramion i barków. Przyczyny są zróżnicowane i obejmują zarówno przeciążenia, jak i zmiany zwyrodnieniowe czy stany zapalne. Często dolegliwości rozwijają się stopniowo na skutek wielokrotnie powtarzanych ruchów wykonywanych podczas pracy lub uprawiania sportu.
Jedną z najczęstszych przyczyn jest uszkodzenie stożka rotatorów, zapalenie kaletki podbarkowej oraz zespół ciasnoty podbarkowej, w którym dochodzi do ucisku tkanek podczas unoszenia ręki.
Ból może być również związany z chorobą zwyrodnieniową stawu barkowego, zwapnieniami w obrębie ścięgien, niestabilnością stawu lub urazem, takim jak naciągnięcie mięśni czy zwichnięcie.
Niekiedy źródłem dolegliwości są także schorzenia odcinka szyjnego kręgosłupa. Dolegliwości mogą być również związane z tzw. zamrożonym barkiem, który prowadzi do znacznego ograniczenia ruchomości stawu.
Co na ból barku? Proste sposoby domowe
Jeżeli bolący bark nie jest skutkiem poważnego urazu, ulgę mogą przynieść proste metody stosowane w domu. W przypadku świeżego urazu lub stanu zapalnego warto zastosować zimne okłady, które pomagają zmniejszyć ból i obrzęk. Ciepłe okłady sprawdzają się natomiast przy przewlekłych dolegliwościach i nadmiernym napięciu mięśni.
Gdy ból ramienia przy podnoszeniu ręki wynika z przeciążenia, pomocne mogą być również delikatne ćwiczenia rozciągające. U części pacjentów ulgę przynosi także kinesiotaping, jednak plastry powinny być aplikowane zgodnie z zaleceniami lekarza lub fizjoterapeuty. Warto pamiętać, że kinesiotaping może stanowić uzupełnienie rehabilitacji, a nie jej podstawę.
Ból barku – ćwiczenia
Odpowiednio dobrane ćwiczenia mogą zmniejszyć ból ramienia oraz poprawić ruchomość stawu barkowego. Warto wykonywać delikatne rozciąganie ramion, powolne krążenia barków oraz ćwiczenia polegające na ściąganiu łopatek, które wzmacniają mięśnie stabilizujące bark. Pomocne jest także rozluźnianie mięśni szyi poprzez powolne skłony głowy.
Ćwiczenia należy wykonywać bez gwałtownych ruchów i przerwać, jeśli nasilają ból w ramieniu przy podnoszeniu ręki.
Rodzaj ćwiczeń powinien być dostosowany do przyczyny dolegliwości. W przypadku silnego bólu lub urazu program rehabilitacji warto ustalić z lekarzem lub fizjoterapeutą.
Jak uśmierzyć ból barku? Wybór środków medycznych
Wpisując w wyszukiwarkę hasło: „co na bolący bark?”, można natknąć się na liczne polecenia leków przeciwbólowych. Doraźną ulgę w przypadku bólu ręki przy podnoszeniu do góry mogą przynieść niesteroidowe leki przeciwzapalne zawierające m.in. ibuprofen, diklofenak, ketoprofen lub naproksen. Są one dostępne w postaci tabletek, żeli i maści stosowanych miejscowo.
Należy jednak pamiętać, że leki nie powinny być stosowane przewlekle bez konsultacji z lekarzem. Najważniejsze jest ustalenie źródła bólu barku i ręki, ponieważ to pozwala wdrożyć skuteczne leczenie.
Promieniujący ból lewego ramienia – dlaczego nie wolno go bagatelizować?
Promieniujący ból lewego ramienia wymaga uwagi, ponieważ może świadczyć nie tylko o schorzeniach barku lub kręgosłupa szyjnego, ale również o problemach kardiologicznych.
Jeżeli promieniujący ból ręki przy podnoszeniu do góry pojawia się nagle i towarzyszy mu ucisk w klatce piersiowej, duszność, zimne poty, zawroty głowy lub drętwienie promieniujące do szyi, żuchwy albo pleców, należy niezwłocznie zgłosić się po pomoc medyczną.
Do lekarza warto zgłosić się również wtedy, gdy ból utrzymuje się dłużej niż 2-4 tygodnie mimo odpoczynku i leczenia objawowego lub gdy znacznie ogranicza zakres ruchu.
W diagnostyce bólu barku lekarz może wykonać badanie fizykalne oraz zlecić badania obrazowe, takie jak RTG, USG lub rezonans magnetyczny, zależnie od podejrzewanej przyczyny.